Flaga Great Star (USA 1818-1819)

W 1818 roku Kongres wyciągnął wniosek z kłopotu z pasami: nowa ustawa flagowa ustaliła ich liczbę na stałe na trzynaście, dla kolonii założycielskich, i postanowiła, że za każdy nowy stan dochodzi jedna gwiazda — zawsze 4 lipca po przystąpieniu. Wraz z Tennessee, Ohio, Luizjaną, Indianą, Missisipi i Illinois osiągnięto dwadzieścia stanów. Czego ustawa nie regulowała, to układ gwiazd. Przez niemal stulecie pozostawał w gestii wytwórcy, przez co obok siebie powstawały rzędy, koła, romby i medaliony. Dopiero w 1912 roku układ opisano po raz pierwszy wiążąco.

Znaczenie

Flaga ma trzynaście czerwonych i białych pasów, a w niebieskim kantonie dwadzieścia gwiazd, które same układają się w jedną wielką gwiazdę. Wzór ten nazywano Great Star, wielka gwiazda, i był jedną z wielu odpowiedzi na otwarte pytanie, jak porządkować rosnącą liczbę gwiazd. Myśl jest ta sama co w dewizie E pluribus unum, z wielu jedno: poszczególne stany tworzą razem jedną postać. Ponieważ prawo niczego nie nakazywało, takie projekty powiewały na równi z prostymi rzędami gwiazd — ta sama flaga, tylko inaczej ułożona.