Flaga Marchia Graniczna Poznańsko-Zachodniopruska (prowincja pruska)

Marchia Graniczna Poznańsko-Zachodniopruska była dzieckiem traktatu wersalskiego. Gdy w 1920 roku większość prowincji poznańskiej i zachodniopruskiej przypadła odrodzonemu państwu polskiemu, Niemcom pozostały jedynie skrawki: wąski pas na zachodnim skraju Wielkopolski oraz powiaty wokół Piły i Wałcza. Zarządzano nimi początkowo tymczasowo, a w 1922 roku połączono je w osobną prowincję ze stolicą w Pile. Na około 7700 kilometrach kwadratowych mieszkało zaledwie 330 tysięcy ludzi; marchia pozostała rolnicza, uboga i odcięta od dawnych ośrodków gospodarczych. W 1938 roku rozwiązano ją i podzielono między Pomorze, Brandenburgię i Śląsk. Jej obszar należy dziś niemal w całości do Polski.

Znaczenie

Flaga nie ma pasów, lecz szachownicę: sześć równych pól w dwóch kolumnach i trzech rzędach na przemian czarnych i białych, a przy drzewcu u góry wzór zaczyna się od czerni. Czerń i biel to barwy Prus, i w tych barwach nosiły swoje flagi także prowincje poznańska i zachodniopruska, z których pozostałych przy Niemczech resztek powstała marchia graniczna. Szachownica odróżnia ją zarazem od pozostałych pruskich flag prowincjonalnych, złożonych niemal zawsze z dwóch lub trzech poziomych pasów. Flaga nie ma żadnego godła, tylko sześć pól. Prowincja miała własny herb; wizerunki umieszczające go na polach nie odpowiadają wersji urzędowej — te znaki pochodzą z herbu i tam należą.