Flaga Pomorze (prowincja pruska)

Prowincja Pomorze powstała w 1815 roku na kongresie wiedeńskim, gdy Prusy połączyły dawne Księstwo Pomorskie z północno-wschodnią częścią Nowej Marchii. Całość ciągnęła się przez blisko 400 kilometrów wzdłuż Bałtyku i dzieliła się na dwie nierówne części: Pomorze Przednie na zachód od Odry, ze Stralsundem, Greifswaldem i wyspą Rugią, oraz znacznie większe Pomorze Tylne na wschodzie. Stolicą był Szczecin, wówczas trzecie miasto Prus i port morski Berlina. Prowincja uchodziła za ubogą i odległą: wielkie majątki ziemskie, bory sosnowe, piaszczyste gleby. Dopiero kolej i moda na kąpieliska przyniosły pod koniec XIX wieku pieniądze na wybrzeże. Druga wojna światowa położyła jej kres: w 1945 roku ziemie na wschód od Odry i Nysy przeszły pod administrację polską, zachodnia reszta tworzy dziś wschodnią część Meklemburgii-Pomorza Przedniego.

Znaczenie

Flaga ma dwa poziome pasy jednakowej szerokości: błękitny u góry, biały u dołu. To barwy prowincji, ustalone pruskim rozporządzeniem gabinetowym z 22 października 1882 roku, które każdej prowincji przypisało własne kolory. Błękit i biel pozostały barwami Pomorza — kraj związkowy Pomorze Przednie nosi je do dziś i świadomie wrócił do nich w 1996 roku. Flaga urzędowa obywa się bez jakiegokolwiek dodatku: dwa pasy i nic więcej. Obok niej krążą również przedstawienia z gryfem. Czerwony gryf na srebrze to zwierzę herbowe Pomorza i wywodzi się od dynastii Gryfitów, która rządziła regionem przez pięć stuleci. Takie wersje nie były jednak flagą urzędową: znak pochodzi z herbu i został naniesiony na pasy później, jak to w weksylologii bywa.

Hymn

Pieśnią, która przyjęła się jako hymn prowincji, było Pommernlied, pieśń Pomorzan. Tekst napisał w 1851 roku luterański teolog i poeta Adolf Pompe (1831–1889), urodzony w Szczecinie, zmarły w Demminie. Pompe stworzył ponad pięćdziesiąt wierszy; zapamiętano tylko ten jeden. Pieśń nigdy nie była oficjalna — utrwaliła się przez zwyczaj: na świętach, w towarzystwach i szkołach. Po 1945 roku zyskała drugie, gorzkie znaczenie: dla uchodźców i wypędzonych z Pomorza Tylnego stała się pieśnią pamięci o utraconej ojczyźnie, śpiewaną na zjazdach. Na Pomorzu Przednim należy do regionalnego repertuaru do dziś.