Flaga Grand Union (USA 1775-1777)

Grand Union Flag, zwana także Continental Colours, powiewała w okresie przejściowym, gdy kolonie nie były jeszcze niepodległe, ale już prowadziły wojnę. 3 grudnia 1775 roku podniesiono ją na Alfredzie, pierwszym okręcie floty kontynentalnej; 1 stycznia 1776 roku George Washington rozwinął ją przed swoją kwaterą pod Bostonem. W tym czasie koloniści walczyli jeszcze oficjalnie o swoje prawa jako poddani brytyjscy, nie o własne państwo. Po deklaracji niepodległości z 4 lipca 1776 roku flaga stała się sprzecznością samą w sobie i w 1777 roku Kongres Kontynentalny zastąpił ją wersją z gwiazdami.

Znaczenie

Flaga łączy dwa przesłania, które wkrótce się wykluczyły. Trzynaście czerwonych i białych pasów oznacza trzynaście kolonii i pochodzi ze znaku Sons of Liberty. W kantonie tkwi jednak brytyjski Union Jack — wyznanie wierności koronie, pod którą wciąż sądzono, że się stoi. Właśnie w tym tkwiło przesłanie: powstawano przeciw parlamentowi w Londynie, nie przeciw królowi. Gdy rok później kolonie zerwały całkowicie, kanton musiał ustąpić gwiazdom. Pasy natomiast pozostały i widnieją do dziś na fladze Stanów Zjednoczonych.