Flaga Śląsk (prowincja pruska)

Śląsk był największą i jedną z najbogatszych prowincji Prus. Fryderyk II odebrał tę ziemię Austrii w wojnach śląskich w latach 1740–1763; w 1815 roku wraz z hrabstwem kłodzkim i częścią Górnych Łużyc utworzono z niej prowincję śląską ze stolicą we Wrocławiu. Na około 40 000 kilometrów kwadratowych mieszkało około 1900 roku ponad pięć milionów ludzi. Dzięki węglowi, cynkowi i stali Górny Śląsk stał się jednym z największych okręgów przemysłowych Europy, podczas gdy w Górach Sowich przeważało tkactwo, a na nizinie rolnictwo. W 1919 roku prowincję podzielono na Dolny i Górny Śląsk, w 1938 połączono ponownie, a w 1941 rozdzielono znowu. Po 1945 roku niemal cały obszar przypadł Polsce.

Znaczenie

Flaga ma dwa poziome pasy równej szerokości: biały u góry, żółty u dołu. Obie barwy pochodzą z herbu prowincji, w którym czarny orzeł śląski ze srebrnym półksiężycem widnieje na złotej tarczy — złoto stało się żółcią, srebro bielą. Sama flaga nie ma żadnego znaku, tylko dwa pasy. Istnieją też wizerunki umieszczające orła na pasach; nie była to urzędowa wersja flagi prowincji, bo takie znaki należą do herbu, z którego przejęto jedynie barwy.