Flaga USA 48 gwiazd (1912-1959)

6 stycznia 1912 roku przystąpił Nowy Meksyk, 14 lutego Arizona — tym samym zwarte terytorium państwa było kompletne, a Unia liczyła 48 stanów. Ta flaga obowiązywała 47 lat i utrzymała się dłużej niż jakakolwiek inna przed dzisiejszą. Była flagą wojsk amerykańskich w obu wojnach światowych; pod nią żołnierze wylądowali w 1944 roku w Normandii, i to ją podniesiono w lutym 1945 roku na górze Suribachi na Iwo Jimie. Dopiero w 1959 roku skończył się jej czas: Alaska przyniosła 49. gwiazdę, a Hawaje rok później 50. — odtąd flaga pozostaje niezmieniona.

Znaczenie

Flaga ma trzynaście czerwonych i białych pasów, a w niebieskim kantonie 48 gwiazd w sześciu rzędach po osiem. Jej znaczenie tkwi mniej we wzorze niż w układzie: w 1912 roku prezydent William Howard Taft po raz pierwszy wiążąco ustalił rozporządzeniem, jak mają stać gwiazdy i w jakich proporcjach pozostają wobec siebie wszystkie części flagi. Przez niemal 140 lat ustawa określała jedynie liczbę gwiazd, zostawiając ich rozmieszczenie wytwórcy; wraz z tym rozporządzeniem skończyła się różnorodność projektów. Wszystkie flagi Stanów Zjednoczonych od tamtej pory, także dzisiejsza z 50 gwiazdami, idą za tymi regułami.