Flaga Blood-Stained Banner (Skonfederowane Stany 1865)

Skonfederowane Stany miały w czasie wojny trzy flagi państwowe. Druga, od 1863 roku, była niemal cała biała z dobrze znanym krzyżem w kantonie. Miała praktyczną wadę: gdy przy bezwietrznej pogodzie zwisała bezwładnie z masztu, widać było tylko białe płótno — a biel na polu bitwy jest znakiem kapitulacji. 4 marca 1865 roku kongres w Richmond postanowił więc dodać pionowy czerwony pas przy swobodnym brzegu. Pięć tygodni później Robert E. Lee skapitulował pod Appomattox. Ta flaga była zatem najkrócej żyjącą z trzech i niemal nigdy jej nie wytwarzano.

Znaczenie

Flaga ma białe pole, w kantonie czerwony krzyż świętego Andrzeja z białą obwódką i trzynastoma białymi gwiazdami, a przy swobodnym brzegu pionowy czerwony pas. Trzynaście gwiazd oznaczało jedenaście stanów, które wystąpiły z Unii, oraz Kentucky i Missouri, do których Konfederacja rościła prawa, lecz nigdy ich nie opanowała. Czerwony pas nie był symbolem, lecz doraźnym rozwiązaniem: miał zapobiec temu, by przy bezruchu powietrza brano flagę za białą. Przydomek Blood-Stained Banner, flaga splamiona krwią, powstał dopiero później. Krzyż w kantonie to ten sam znak, który dziś zwykle ma się na myśli, mówiąc o fladze Konfederacji — nigdy jednak nie był jej flagą państwową, lecz flagą wojenną.