Flaga Górny Śląsk (prowincja pruska)

Górny Śląsk wydzielono w 1919 roku z prowincji śląskiej i uczyniono osobną prowincją pruską ze stolicą w Opolu. Ledwo powstał, a już toczono o niego walkę: plebiscyt z 1921 roku i trzy powstania śląskie zakończyły się tym, że wschodni okręg przemysłowy przypadł w 1922 roku Polsce, przy Niemczech zaś został zachód z Opolem, Bytomiem, Gliwicami i Zabrzem. Także ta pozostała część należała dzięki węglowi kamiennemu, cynkowi i stali do największych okręgów przemysłowych Europy, podczas gdy północ wokół Kluczborka pozostała rolnicza. Ludność była dwujęzyczna, niemiecka i polska, i właśnie o to rozgorzał spór o granicę. W 1938 roku prowincję ponownie połączono z Dolnym Śląskiem, a w 1941 znów oddzielono. Po 1945 roku cały Górny Śląsk przypadł Polsce.

Znaczenie

Flaga ma dwa poziome pasy równej szerokości, żółty u góry i niebieski u dołu, a pośrodku tarczę herbową prowincji: na błękitnym polu złotego orła, a pod nim pyrlik i żelazko, znak górnictwa. Oba pasy pochodzą z tego samego herbu — złoto stało się żółcią, a błękit tarczy dolnym pasem. Barwy wyraźnie odróżniają Górny Śląsk od Dolnego, który nosił biel i żółć, choć oba wyszły z tej samej prowincji. Zwyczajowo rozróżniano wersję bez godła, złożoną z dwóch pasów, która służyła za flagę cywilną, oraz pokazaną tutaj z herbem, będącą flagą urzędową.