Flaga Star-Spangled Banner (USA 1795-1818)

Gdy w 1791 roku do Unii przystąpił Vermont, a w 1792 Kentucky, Kongres postanowił w 1794 roku zwiększyć liczbę gwiazd i pasów do piętnastu. Flaga ta obowiązywała od 1795 do 1818 roku i jest jedyną, która kiedykolwiek miała więcej niż trzynaście pasów. Sławę zdobyła w wojnie brytyjsko-amerykańskiej: w nocy 14 września 1814 roku brytyjskie okręty ostrzelały Fort McHenry pod Baltimore. Prawnik Francis Scott Key obserwował atak z pokładu statku i o świcie zobaczył flagę wciąż powiewającą nad fortem. Napisał o tym wiersz, który w 1931 roku stał się hymnem Stanów Zjednoczonych. Oryginał flagi z Fort McHenry wisi dziś w Smithsonian w Waszyngtonie.

Znaczenie

Flaga ma piętnaście poziomych pasów, osiem czerwonych i siedem białych, a w niebieskim kantonie piętnaście białych gwiazd w pięciu rzędach. Gwiazdy i pasy liczono wtedy tak samo: przy każdym nowym stanie miało przybywać po jednym z każdego. Pomysł rozbił się o rachunek — z każdym przystąpieniem pasy stawałyby się węższe, aż flagi nie dałoby się rozpoznać z daleka. W 1818 roku Kongres wrócił więc do trzynastu pasów dla kolonii założycielskich i pozwolił rosnąć już tylko gwiazdom. Ta wersja jest jedyną, w której liczba gwiazd nie odpowiada dzisiejszej regule.